Aslına bakarsanız bu kitabı yorumlamayacaktım. Yani herkes okudu sonuçta. Ama dayanamıyorum. O kadar güzeldi ki... Bu aslında pek de kitap hakkında yorumlarım değil yalnızca. Böyle bu kitap ne yaptı, gibisinden. Bu sebeple ismi "Kitap Yorumumsu"...
Bu kitap bana günümüz-aşk romanlarına kapıyı aralamamı sağladı.
NOT: İlk ve tek okuduğum günümüz-aşk romanı Aynı Yıldızın Altında'dır. Ki bunu da okumasam ayıp edecektim.
Ama kapı aralandı bir kere. Ama hani eski kapılarda vardı. Kapının kilidi ve kendisi açılır ama tamamen açılmasını engelleyen zincir olur. Kapı tekrar kapanarak zincir açılır.
Bundan bahsediyorum. Evet pek de yaratıcı bir örnek değil ama bakalım bu zinciri hikayeleriyle eritebilecek karakterler var mı? (Vay vay! Kendime şaşıyorum şu an.)
Şu an ben de kapıdan günümüz-aşk romanlarına göz atıyorum. Bu demek değil ki hemen alıp okuyacağım. Daha aylar var bence o evreye.
HER NEYSE. Laf uzadıkça uzadı.
Yorumlarıma gelecek olursak ben ilk kitapta Daemon'ı o kadar da sevmemiştim. Ama ben bu kitapta ona vuruldum. Gülümseme eksik olmadı yüzümde.
Her duyguyu yaşadım neredeyse.
Güldüm, kahkahalar attım.
Şaşkınlıktan odamda deliye döndüm.
Yüzümden o salak sırıtışı kimse silemezdi.
Uzaylıların Daemon gibi olması için dua ettim.
Sinirden volta attım o küçük dünyamda(odamda).
Kitabı bağrıma bastım. Çoğu sayfada.
Heyecandan kalbim takla attı sanırım.
Kat'in blogunu ziyaret etmek büyük hayallerimden.
Okşadım, öptüm, sarıp sarmaladım bu kitabı.
Ve benim Daemon'ım Theo James'ti. Gözler yeşil olsun olmasın.
Bu kitaba bir övgüler bir sevgiler yağdırdım az önce okuduğunuz gibi. Abartmış demeyin. Ben de niye böyle oldum anlamıyorum. Bundan sonraki kitabın, Opal'in son yüz sayfası kalmasına rağmen bu kitap beni etkisinde bıraktı. Çok şekerlerdi, tatlılardı.
KENDİNİZE İYİ BAKIN!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder